پرورش اندام

بدنسازی از زمان‌های بسیار دور رواج داشته و فقط شکل آن متفاوت بوده است. در زمان‌ مصر باستان، بلند کردن سنگ‌های سنگین (به‌‌عنوان وزنه) رواج زیادی داشت. وزنه‌بردارهای قدرتمند در نمایش‌های عمومی ظاهر شده و یکدیگر را به چالش می‌کشیدند. البته در آن زمان تمرکز روی پرورش اندام نبود.حتی اغلب آن‌ها اندامی پر چربی، ولی صرفا درشت و قوی هیکلی داشتند.

این نمایش‌ها تا اواخر قرن نوزدهم میلادی ادامه داشت. در همان زمان یوجین ساندو (Eugene Sandow) عنوان قوی‌‌ترین مرد را به دست آورد. یوجین ساندو (پدر بدنسازی مدرن) در نمایش‌ «قوی‌ترین مرد جهان» به تماشاچی‌ها اجازه داد از اندام زیبا و عضلانی او لذت ببرند.

پس از آن به سرعت ورزیدگی، زیبایی، قدرت و عضلات پرورش یافته او مشهور شد. همچنین سبک او معروف و وسایل تمرینی (هالترها، وزنه‌ها و دمبل‌) او پر فروش شد.

به همین ترتیب کم‌کم ورزش بدنسازی با هدف «ساختن اندام عضلانی، ورزیده و قدرتمند» بین مردم و ورزشکاران جا باز کرد. امروزه شاهد مسابقات جهانی زیبایی اندام با جوایز میلیون دلاری هستیم.